Lata 90te to złota era dla death metalu. W tym samym czasie również w Polsce powstała cała masa świetnych kapel, niektóre z nich grają do dzisiaj, niektóre niestety nie miały tego szczęścia. Pewne materiały przetrwały próbę czasu, inne nie…. Intestines należy do tej grupy zespołów, które pojawiły się na scenie tylko na chwile, wydając zaledwie jedno demo, lecz ich materiał do dzisiaj uważam za świetny. Ich muzyka to thrash/death wyśmienicie podany. W klimat materiału wprowadza nas intro , po którym następuje „Neophytos”, utwór który zaskakuje rozwiązaniami gitarowymi wspieranymi ciekawą pracą perkusji oraz krzykliwo-charczącym wokalem. Taki właśnie jest Intestines. Szybkie partie mieszają sie ze zwolnieniami, a całość mógłbym porównać do LastWar, czy Giaur, lecz byłoby to dość odlegle porównanie. Kolejnym utworem jest „Jesus Christ” bardziej już osadzony w typowej dla gatunku formie, chociaż i tutaj sporo sie dzieje. „Party In Hell” …. już sam tytuł mi sie podoba, nie ma to jak odrobina poczucia humoru. Jednak na tym nie kończy się inwencja chłopaków, zmiany rytmów świetnie są wplecione w konstrukcje utworu, a charczący wokal wykrzykujący „Just follow me…” ….. Miód dla moich uszu. Zawsze zastanawia mnie skąd u niektórych młodych zespołów tak dojrzałe aranże. Instrumentalny „Eternal Rest” to nie jakaś łzawa balladka, tylko kolejny kopiący w mordę utwór z obowiązkowymi zmianami tempa, dodaną gitarą klasyczną, świetnymi solówkami… no nie będę sie dłużej nad nim rozwodził, bo aż łza sie w oku kręci (a Ty Ventor składaj kapele do kupy i ruszaj z nowym materiałem, bo Ci dupsko skopie hehehe). „The World Of The Chaos” rozpoczyna się prawie doomowo, by przejść w szybkie tempa, a mimo tego praca perkusji nie jest kolejnym tratatata… Perkusja pracuje równiutko, co chwila przemycając jakieś ciekawe dźwięki, wstawki etc. Krótka zamieszana solówka idealnie wplata się w klimat utworu, a gitara prowadząca skacze oktawa do góry, oktawa w dół…. efekt jest świetny. „…In The Dark” to już ostatni utwór na tym matexie. Rozwiązania gitarowe przypominają mi trochę starą Szwecję, wokal rytmicznie skanduje tekst i… na koniec chłopaki zostawili nam jeszcze „Outro” brzmiące jak inwokacja na tle gitarowego motywu. Ten niespełna 29 minutowy materiał przeniósł mnie w czasie. Tak właśnie grało się kiedyś w Polsce. Może jakość nagrań nie jest idealna, ale wszyscy wtedy tak brzmieli. Jest w tym brud, krew i serce. Takich materiałów słucha się dzisiaj z nostalgią za minionymi dniami. Cóż pozostaje mieć tylko nadzieję, że chłopaki wrócą jeszcze na scenę, a ocena… cóż wysoka i zasłużenie. 

Wyd. self-released, 1994

Lista utworów:

1. Intro (The Prophecy)

2. Neophytos
3. Jesus Christ
4. Party In Hell
5. Eternal Rest (instrumental) .In The Abbyss .Funeral Bell’s .Eternal Rest
6. The World Of The Chaos
7. …in The Dark
8. Outro (The Excommunicated)

Ocena: 9/10