Ta EP to debiutancki materiał Dysphorii, lecz nie dajcie się zmylić, dla chłopaków to nie są pierwsze kroki na muzycznej arenie. Wcześniej nagrali demo jako Dianthus i są na scenie od dobrych kilku lat.
Jeszcze przed ukazaniem sie tego materiału Michał podesłał mi jeden utwór do posłuchania i… nie mogłem się doczekać całego wydawnictwa. Pierwsze co bije po uszach to połamana rytmika utworów i świetny, wyeksponowany bas.
Ogólnie brzmienie "The Weak Must Kneel" jest dość selektywne mimo sporej ilości tzw. "brudu". Kompozycje są dość szybkie, ze sporą ilością zwolnień, do średnich temp. Podobno ten materiał powstał tak późno, bo zespół nie mógł znaleźć odpowiedniego perkusisty. Musze więc przyznać, ze "Antropos" daje rade, miesza blasty z różnymi połamanymi rytmami, że aż miło.
Growl Michała jest o dziwo czytelny, przeplata sie czasem z bardziej "krzykliwymi" emisjami. Rytmiczna praca gitar wgniata w fotel. W utworze "We, Made Of Darkness" zdecydowanie bardziej melodyjne riffy w niczym nie ujmują muzie brutalności, a raczej wpływają na jej urozmaicenie. W "Madman’s Slumber" pojawiają się nieco "grindowe" growle, co mnie osobiście niezbyt przekonuje, lecz ich wykonanie jest zdecydowanie profesjonalne, a praca perkusji i basu w zwolnieniach to miód dla moich uszu.
Zamykający materiał utwór "No Captives" jest dla mnie chyba najlepszy na tym wydawnictwie. Może ze względu na jedyną solówkę na tej EP hehehe Tak, tak… chłopaki nie grają solówek i to nie ze względu na brak umiejętności, bo tych im nie brakuje. Myślę, że po prostu bardziej koncentrują się na rytmice kompozycji.
15 minut spotkania z Dysphorią, to stanowczo za mało. Pozostaje nam więc poczekać na pełen album, który pojawi sie prawdopodobnie na przełomie 2013/ 2014. Sporo to czasu, lecz myślę, że warto poczekać, bo zgodnie z tytułem słabi niech padają na kolana, a Dysphoria do słabych zespołów nie należy.

Lista utworłó
1. The Weak Must Kneel
2. Living Dead Plague
3. We, Made of Darkness
4. Madman’s Slumber
5. No Captives
Ocena: +8/10