Z moich głośników właśnie w tej chwili, po raz trzeci w ciągu ostatnich kilkudziesięciu minut dobiegają takty Misterium Kliffoth i chociaż szczerze mówiąc, taka muzyka to nie do końca moja broszka – nie należę do fanatyków, którzy trzęsą skórą nad każdym nowym wydawnictwem Funeral Mist, Watain czy Ofermod – to ta płyta zdecydowanie przypadła mi do gustu. Nieco ponad 40 minut naprawdę rzetelnego i mocnego materiału. Słychać to, że chłopaki poważnie podeszli do sprawy i włożyli w ten album dużo pracy. Pierwsze, co muszę stwierdzić to fakt, że bardzo podoba mi się praca gitar. Słychać tu sporo naprawdę ciekawych rozwiązań, choć są nieco toporne momenty, ale taki urok tego typu black metalu. Dwóch wokalistów to było również bardzo trafne posunięcie, ich współpraca nadaje niezłej dynamiki i głębi utworom. Muzycy starali się jak mogli, by urozmaicić kompozycje i przeważnie im się to udaje. Warstwa liryczna, również trzyma poziom. Mimo niejednorodności językowej – obok standardowo angielskiego, znajdują tu się polskie rodzyny – ma to wszystko i ręce, i nogi, i dupę, a nawet i wszystko inne na właściwym miejscu. Nie mam też, do czego się przyczepić jeśli chodzi o brzmienie i produkcję albumu. Co do samego wydania – cóż, bardzo chciałem wczytać się głębiej w teksty, bo ja taką romantyczną duszę mam i lubię analizować lirykę, a tu taki wał – nie da się. Mimo wielkich chęci, nie udało mi się z samej wkładki dokładnie dowiedzieć, o czym to panowie wokaliści tam nucą – druk jest tak ciemny, że oczy wysiadają. Pure evil fucking darkness. A szkoda, bo widać, że projekt graficzny był ambitny, wykonanie już typowo polskie… Tak czy inaczej, Towards the Blaze of Perdition to materiał zaskakująco dojrzały muzycznie, mocny i udany debiut. Czekam na więcej.
Lista utworóó
1. 156
2. Misterium Kliffoth
3. Kénôme
4. The Scarlet Woman
5. Alchemy of Flesh
6. Son of Dawn
7. Królestwo Twoje
8. The Great Work
9. Towards the Blaze of Perdition
Ocena: 9/10