Atmospheric trzyma poziom i chyba nikogo nie muszę już o tym specjalnie przekonywać. Przez lata magazyn ten wyrobił sobie dość silną pozycję na naszej podziemnej scenie i nic nie wskazuje na to, żeby pozycję tą miał stracić. Profesjonalizacja strony techniczno-wizualnej, którą obserwujemy już od kilku numerów wychodzi im tylko na dobre. Nie będę się tutaj też zbytnio rozwodził nad merytoryczną stroną tego numeru, bo wszyscy, którzy mięli kiedykolwiek Atmo w swoich rękach, wiedzą, czego mogą się spodziewać.
Oprócz tradycyjnie dobrych wywiadów, wnikliwych recenzji i relacji dostaliśmy także konkretne artykuły biograficzne o Christ Agony i Lux Occulta. Szczególnie ten drugi zrobił na mnie ogromne wrażenie. Nie jest to zwykła historia zespołu, lecz prawdziwa opowieść o ludziach, których pasją był i jest metal. Levi (autor tekstu) przytacza nam mnóstwo cytatów ludzi związanych z zespołem i rzuca ciekawostkami, które wcześniej znali chyba tylko nieliczni. Na koniec jeszcze zasiewa ziarno nadziei, spekulując na temat domniemanego powrotu Lux Occulta na scenę. W połowie tego tekstu nie wytrzymałem i zmieniłem kręcącą się wtedy płytę na „My Guardian Anger”…