Anno Domini 2004. Ukraina. Na świat wychodzi drugi LP (nie licząc dema) death metalowego bandu o wdzięcznej nazwie Fleshgore. Tytuł płyty „May God Strike Me Dead”. Szczerze mówiąc nie podszedłem ze zbyt wielkim entuzjazmem do tej płyty na początku, ale dałem jej szansę i co się okazało?! Pierwsze dźwięki płyną z głośników i już wiem, że jestem w domu. Crackdown! Może i nie jest to klasyczny death metal, co wcale nie znaczy ze nie może być dobry. Trzeba, bowiem przyznać, że stary klimat tej muzyki ciężko by było wskrzesić. Wracamy do płyty. Ciężko…ciężej…”Passion”. Tnące wszystko na swojej drodze, szybkie, jadowite riffy Igora podbijane bębnami Maxa – miazga! Na początku powoli, jakby łagodniej, później pełną parą. Gardłowy operujący potężnym głosem, z impetem pieści nasz słuch. Począwszy od ciężkiego, głębokiego growla, aż po wrzaski wypluwa z siebie kolejne wersy. Muzyka ogólnie bardzo rytmiczna, ciężka, brutalna i z pomysłem. Każdy kawałek z osobna jest ciekawy i ma swoje smaczki. Album jako całość nie nuży, wciąga w otchłań death metalu i nie daje wyjść aż do ostatnich dźwięków. Jazda twarzą po betonie na całego! Aby się przekonać o sile tej płyty, najlepiej poddać własny słuch próbie i zmierzyć go z niszczycielskimi decybelami „May God Strike Me Dead”. Produkcja na wysokim poziomie, ale tego akurat można się było spodziewać… A dlaczego? Otóż płyta została wyprodukowana przez braci Wiesławskich w Hertz’u, a to chyba powinno wystarczyć za rekomendację. Tak, więc brzmienie jest czyste, klarowne, każdy instrument ma swoje miejsce, nic się nie plącze i nie koliduje ze sobą. Na końcu chciałbym zaznaczyć, iż trzeba zwrócić uwagę na kawałek „Greed”, gdyż jest on czystą esencją całej płyty. Jest w nim coś, co można chyba nawet nazwać przebojowością (?!). Bardzo mocny kawałek, tak jak cały album, nic dodać nic ująć!
Furik

Lista utworóó
1. Crackdown
2. Fag End
3. Day of Doom
4. Passion
5. Greed
6. Obtrusion
7. No Way Out!
8. Time To Stop
9. Twisted Reality
Ocena: +9/10