Mam problem z tym materiałem. Nie do końca wiem jak go ocenić, bo momentami nie bardzo wiem co się na nim dzieje… Wszystko przez produkcję która chyba celowo miała być brudna i surowa, a wyszło tak, że chwilami zakrywa interesujące granie, które gdzieś tam pod spodem się odbywa. Po kolei jednak…

Trwoga to bydgoski zespół, który funkcjonuje już prawie 10 lat, na koncie ma demo, pełniaka i jedną EPkę. Najnowszy materiał „Triumphus Mortis” wydany został przez Black Death Production, która wydaje się być idealną dla nich przystanią.

Ich muza to połączenie klasycznego, norweskiego black metalu drugiej fali z czymś nieco bardziej nowoczesnym. Mamy tu wszechobecne tremola na solidnych prędkościach, wyłaniające się co jakiś czas melodie i — pomiędzy tym wszystkim — bardzo fajne, wolniejsze, nośne riffy. Mam wrażenie, że w szybszych, bardziej agresywnych momentach zespół jest po prostu przeciętny, a naprawdę ciekawie robi się wtedy, gdy gitary opuszczają bezpieczną black metalową przystań o nazwie „tremolo”. Choć uczciwie mówiąc, niektóre tremolowe riffy z lekkim dodatkiem melodii też potrafią pozytywnie zaskoczyć. Problem w tym, że w tych szybszych momentach wszystko zaczyna się brzmieniowo zlewać i trzeba albo dobrze wytężyć słuch, albo pewnych rzeczy się po prostu domyślić. Perkusja brzmieniowo to już dramat — poza walącymi po uszach talerzami, które skutecznie zagłuszają resztę, trudno tu doszukać się szczegółów. Dopiero w wolniejszych fragmentach robi się w tym sens, a sekcja zaczyna oddychać. Szkoda, że zostało to tak ubrane, bo potencjał większości riffów jest naprawdę spory. Ja wiem, że trzy dekady temu taka produkcja to był wyznacznik „true”, ale wtedy często brudy i szumy przykrywały niedostatki techniczne albo brak pomysłów. Tutaj pomysły są i to naprawdę niezłe — tym większa szkoda, że czasem giną pod warstwą szmerów i hałasu.

Na plus za to spora liczba utworów instrumentalnych — chyba nawet większość. W black metalu, szczególnie tak nagranym, wokal i tak jest tylko kolejnym instrumentem „szumiącym” w tle, więc jego brak wcale nie boli. Pomiędzy tymi instrumentalnymi trafiają się też miniatury całkowicie pozbawione metalowego instrumentarium: ambientowe, klawiszowe kompozycje jak „Vacuum Horrendum” czy akustyczna miniatura zaraz po niej. To fajne oddechy, które dodają materiałowi charakteru.

Podsumowując: „Triumphus Mortis” to materiał interesujący, z dużym potencjałem, który jednak przez zbyt surową produkcję trochę traci. Ale jeśli ktoś lubi zanurzyć się w brudzie i samodzielnie wykopać spod hałasu ciekawe pomysły — warto spróbować.

Wyd. Black Death Production, 2025

Lista utworów:

1. Intro
2. Więzy
3. Padół
4. Vacuum Horrendum
5. W mury milczącego miasta
6. Martwi my
7. 194.
8. Ignis Purgationem
9. Siewcy zarazy
10. Ciemnica
11. Discessum Animarum
12. Chocholi
13. Outro

Ocena: 7/10

https://www.facebook.com/TrwogaBlack/