Ten splicior to płyta z gatunku tych, do których siadasz i od razu, od pierwszego przesłuchania już jest dobrze! Całość trwa niespełna pół godziny, ale mi to odpowiada – kilka solidnych strzałów z obu stron i po wszystkim!

Zaczyna Yfel1710, czyli jak ja ich nazywam „pierwotne alter ego Non Opus Dei”. Po krótkim i klimatycznym intrze wjeżdżają chłopaki na pełnej, bez ceregieli. Duże szybkości, świetne, rwące do przodu riffy i urywające łeb średnie tempa w środku. Naprawdę świetny kawałek! Pozostałe dwa zresztą nie są gorsze. Niby jest to proste i bezpośrednie granie, jednocześnie jednak mocno zróżnicowane, takie w którym suwak „intensowności” cały czas się przemieszcza, poruszając się od dzikiego i brutalnego grania, aż po spokojniejsze, klimatyczne zwolnienia. Do tego jeszcze te niepowtarzalne teksty i opętany wokal Klimorha, który powoduje że nad całością unosi się specyficzny, chory klimat. Brawo!

Druga część spliciora należy do szczecińskiego Dominance. Tutaj jest chyba jeszcze bardziej surowo i bezpośrednio. Chłopaki nie pieprzą się w tańcu, tylko chłoszczą szybkim i bezlitosnym black metalem, momentami tylko przerywanym chwilowym zwolnieniem. Dostajemy tu całą masę kąśliwych tremolo, z pomiędzy których wyłania się nieśmiało szwedzka melodyka i trochę thrashowego riffowania. Dopiero pod koniec, po niesamowicie dzikiej solówce wszystko zaczyna zwalniać i kończy się ciekawym wyciszeniem.

Generalnie bardzo dobry splicior, więc nie gadać tylko kupować!

Wyd. Societas Metal Cartel, 2025

Lista utworów:

1. Yfel1710 – Przysięgam
2. Yfel1710 – Zakon nienawiści
3. Yfel1710 – Klatka na ludzi
4. Yfel1710 – Brama czaszek (ostatni pacjent zakładu)
5. Dominance – Debauchery on the Corpse of God
6. Dominance – Among Rotting Remnants of Morals
7. Dominance – Glorious Descent to Hell

Ocena: -8/10

https://www.facebook.com/yfel1710

https://www.facebook.com/dominanceblackmetal