To już trzeci materiał Chaos Over Cosmos, który wpada w me ręce. Poznałem ten projekt dość dobrze, wiedziałem więc czego mniej więcej się spodziewać… i też zaskoczenia żadnego nie było. Cały czas jest to maksymalnie pokombinowana gitarowa jazda, pełna technicznych ozdobników i gitarowej ekwilibrystyki. Wiadomo, że nie wszystkim takie wysoce wirtuozerskie podejście do tego instrumentu może odpowiadać, ja też z początku byłem sceptyczny, dziś jednak działalność tego projektu jest dla mnie po prostu ciekawa. Malkontenci usłyszą tu jedynie kupę gitarowych popisów i wyścigi „kto szybciej i bardziej technicznie”, wystarczy jednak dać tej muzyce szansę i słychać, że w tym szaleństwie jest metoda. Wszystkie te ultra szybkie gitarowe wywijasy, pokręcone solówki i popisowy shredding, nie są tylko jedną bezsensowną masą, lecz składają się na zwarte poszczególne utwory, które razem tworzą spójną całość. Pomiędzy tymi szybkościowymi jazdami wyłaniają się też chwile oddechu, zwolnienia, gdzie pojawia się spokojniejsze i bardziej przestrzenne granie. Odnoszę wrażenie, że jest tego nieco mniej niż na poprzednich albumach, nadal jest to jednak istotny element muzyki Chaos Over Cosmos. Podobnie zresztą jest z elementami elektroniki, które nadal się pojawiają, nie są już jednak tak widoczne. Wokale, podobnie jak na poprzednim albumie, są całkiem interesujące, dobrze wpasowują się w muzykę, stanowią jednak raczej tylko tło, są jak kolejny instrument, który ma za zadanie „dopełnić” grę instrumentu głównego, czyli gitary.

Perkusja, także wzorem poprzednich materiałów, to po prostu ciekawie zaaranżowany automat. Jego bezduszna szybkość, w połączeniu z syntetycznym, mocno odhumanizowanym brzmieniem całości idealnie zgrywa się z „kosmicznym” konceptem całości… I tu dochodzimy do kolejnego elementu muzyki COC, który mi się tak podoba. Cały ten pozaziemski klimat science fiction idealnie współgra z prezentowanymi tu dźwiękami. Po okładce widać, że zespół po długich podróżach międzygwiezdnych wylądował wreszcie na jakiejś odległej planecie i tam chwilowo się zadomowił (stąd też pewnie mniejsza ilość tych kojarzących się z otwartym kosmosem przestrzennych motywów). Żałuję bardzo, że wkładka do tej płyty jest tak uboga, jedynie dwustronicowa, bo aż prosiłoby się o jakąś bogatą książeczkę z tekstami i dużą ilością grafik utrzymanych w klimacie.

Na koniec płyty, po sześciu właściwych kompozycjach dostajemy jeszcze cztery kawałki z poprzedniego albumu, lekko odświeżone. Dla mnie akurat jest to pomysł średni bo i tak ciężko było mi wyłapać jakieś znaczące różnice, a poza tym odsłuchując całą płytę „na raz” mamy tu już ponad godzinę muzyki, co przy tak intensywnych dźwiękach może być dla niektórych ciężko strawne… Chociaż z drugiej strony twórczość Chaos Over Cosmos przyswajalna jest pewnie i tak dla niewielkiego grona odbiorców, więc oni powinni sobie z tym poradzić hehe…

Wyd. self-released, 2022

Lista utworów:

1. Continuum
2. Fire-Eater
3. Navigating By Moonlight
4. A Mantra Of Oppression
5. Ebb And Flow(ers)
6. Melatonin
Bonus Tracks (Reimagined Songs From The Ultimate Multiverse):
1. Cascading Darkness- We Will (re)Seed
2. Consumed- Two Cannot (re)Pair
3. World’s Apart- You Must (re)Build
4. Asimov

Ocena: 7/10

https://www.facebook.com/chaosovercosmos