99% obecnego „retro” thrash metalu to syf. Młode kapele dość nieudolnie odgrzewają kotlety, jest on do bólu wtórny, jałowy, nudny jak flaki z olejem i kompletnie bez polotu. Na szczęście są zespoły jak Toxic Holocaust i ludzie jak Joel Grind. Zamknął się w studiu, po czym SAM napisał i nagrał całą płytę, rozstawiając tym samym całą thrashową scenę po kątach. Wziął wszystko co najlepsze z Venom, Motörhead, starego Speed/Thrash Metalu i zrobił świetny album. Jak ktoś nie lubi tego co wymieniłem to na 99% nie znajdzie na tym albumie nic dla siebie i będzie to dla niego stracone 40 minut. Na płycie, swoją drogą z dość ciekawą okładką, mamy 10 rozpędzonych pocisków, niesamowicie spójnych, na równie wysokim poziomie, chociaż gdybym miał wybrać swoje ulubione numery to bez wątpienia otwierający „Chemical Warlords”, „Time’s Edge”, „Iron Cage” i „Cybernetic War”. Brzmi to świetnie, pod tym kątem nie można powiedzieć złego słowa.

Na tej płycie nie ma słabego riffu czy solówki, wszystko działa tak jak działać powinno, refreny chwytliwe i wszystko zostaje w głowie, do tej płyty aż chce się wracać. Ma jednak pewien minus: na dłuższą metę mnie ta płyta męczy. Wracam do niej dość często, ale po 2-3 przesłuchaniach mam dość i na kolejne (z rzędu) nie mam ochoty. Chociaż podejrzewam, że jest to spowodowane moim ogólnym rozbratem z thrash metalem ostatnimi czasy.

Reasumując, chyba najlepszy thrashowy album zeszłego już roku, przynajmniej ja nie słyszałem nic co mogłoby mu podskoczyć… chociaż wątpię, że rok 2019 będę wspominał przez pryzmat tego albumu. BREAK FREE THE IRON FUCKING CAGE!

Wyd. Eone Music, 2019

1. Chemical Warlords
2. Black Out the Code
3. New World Beyond
4. Deafened by the Roar
5. Time’s Edge
6. Primal Future
7. Iron Cage
8. Controlled by Fear
9. Af termath
10. Cybernetic War

Ocena: +8/10

https://www.facebook.com/ToxicHolocaust/