Siedem lat, tyle czasu szwedzki CRAFT kazał nam czekać na następcę czwartego albumu „Void”. Słabo mi się robi, bierze mnie na wymioty, a na koniec moja zarośnięta morda szyderczo się uśmiecha jak słyszę wyświechtane i nadużywane do granic możliwości słowo „kultowy”, dlatego postanowiłem, że nigdy nie użyję tego słowa w kontekście muzyki. Zasłużony, szanowany, budzący respekt… Taki jest właśnie CRAFT.
„White Noise And Black Metal” to osiem utworów, w których otrzymujemy dokładnie to co mamy w tytule. Proste i banalne? Guzik prawda! Muszę przyznać, że początkowo byłem zdziwiony tytułem, do momentu przesłuchania płyty. Mamy tutaj coś w rodzaju „bitwy” „białych szumów” z „black metalem”. Biel kojarzy sie z delikatnością, spokojem, wyciszeniem, a czarny metal? No właśnie…
Tak się złożyło, że pierwszy raz płyty słuchałem o trzeciej nad ranem, dopijając piwo i zasypiając… Odpalam płytę i… poczułem ból, ale jaki przyjemny, chęć zaśnięcia minęła momentalnie. Pierwsze dźwięki „The Cosmic Sphere Falls” spowodowały na moim ciele niemożliwą do opisania „gęsią skórkę”. Jak się potem okazało nie po raz pierwszy i nie ostatni. Kapitalny „Again” i niesprawiedliwie nokautujący mnie „Undone”, chyba mój ulubiony, chociaż ciężko wskazać ten jeden jedyny, bo wszystkie osiem to jedna całość, bez możliwości „rozerwania” na kawałki. Po ocknięciu się (chociaż nie jestem w stanie stwierdzić ile czasu zajęło mi stanięcie na nogach i doprowadzenie się do stanu jako takiej normalności) zreflektowałem się, że to dopiero trzecia runda, a Szwedzi nie znają słowa litość. Niesamowita praca instrumentów, kapitalne partie basu, który jest często wysunięty na pierwszy plan i wspólnie z perkusją wyprowadza ciosy punktując (dosłownie!) słuchacza. Z jednej strony hipnotyzujące partie gitar, które tworzą klimat mroku tworząc linie melodyczne i uczucie chłodu, który przenosi nas do świata pełnego zła, niepokoju i lęku. Z drugiej strony mamy melodie pełne destrukcji i nienawiści. Wreszcie pełne agresji i jadu wokale Noxa. Wszystko to poparte niebanalnymi lirykami.
Instrumentalny, genialny „Crimson”, spokojna praca perkusji, pulsujący bas i „fałszująca” gitara, wygrywająca przez cały utwór jeden i ten sam motyw. Hipnoza przez muzykę? Biały hałas? Jak najbardziej! Doszedłem do wniosku, że Craft przejmuje władzę nad słuchaczem, zniewala, pozornie uspokaja i tym samym zarzuca sidła, by następnie brutalnie przerwać ten stan tkwienia w nicości i rzucić o ziemię pastwiąc się nad ciałem. I dokładnie tak się dzieje za pomocą siódmego „YHVH’s Shadow”. Nie mogąc się bronić, będąc w stanie „zawieszenia”, dostajemy ciosy po całym ciele.
Siedem lat to dużo, ale patrząc na ten czas pod kątem zawartości „White Noise And Black Metal” stwierdzam, że warto było czekać. Album kapitalny i chociaż mamy dopiero połowę roku już teraz bez żadnego ryzyka muszę stwierdzić, że to pretendent do płyty roku w kategorii „Black Metal”. Poprzeczkę panowie zawiesili na rekordowo wysokim poziomie… Bez chwili zwątpienia i zastanowienia wystawiam maksymalną notę. CRAFT wrócił i bezceremonialnie zasiadł na tronie!

Wyd. Season of Mist, 2018

Lista utworów:

1. The Cosmic Sphere Falls
2. Again
3. Undone
4. Tragedy of Pointless Games
5. Darkness Falls
6. Crimson
7. YHVH’s Shadow
8. White Noise

Ocena: 10/10

https://www.facebook.com/craftblackmetal