Muzyka prezentowana przez Misanthrope to metal szybki i dynamiczny. Dużą rolę odgrywają w niej instumenty klawiszowe, choć nie są przesadnie eksponowane. Słuchając ich możemy zauważyć liczne zapożyczenia z muzyki klasycznej. Gitary natomiast zagrane są po mistrzowsku. Solówki są tu naprawdę ładne i co bardzo ważne nie są przesadnie długie. Jeżeli chodzi o wokal, to jest on dość ciężki, chociaż gostek nie "drze" się do przesady. Z początku nawet wydawał mi się ciekawy, lecz szybko zaczął mnie nużyć (pewnie z powodu języka – francuski). Wśród utworów utrzymywanych w podobnym, szybkim tempie nie mogło zabraknąć miejsca na kompozycję nieco wolniejszą. Jest nią utwór "The Soul Thrower". Słyszymy tam wyraźne zwolnienie, choć ze standardową heavy-metalową balladą to mi się nie kojarzy:). Zwolnienie to jest oczywiście chwilowe, a my wracamy w wir kopiących zady dźwięków, które towarzyszą nam przez całą płytę.
Podsumowując – Immortel to album, który w miarę łatwo wpada w ucho (przynajmniej mi). Przyjemnie się go słucha, tyle że francuski wokal trochę drażni.
Lista utworóó
1. Eden Massacre
2. Emperors Of Nothingness
3. Maimed Liberty
4. Diabolical Lamentations
5. Khopirron
6. Androgyne Night
7. The Soul Thrower
8. Exiled Existence
9. Verdun 1917
10. Millionaire Passion
Ocena: +6/10