Na początku bałem się trochę, że będzie to jakiś muzyczny dowcip, gdyż zasugerowałem się nazwą kapeli, okładką przedstawiającą zdjęcie kłódki leżącej na tapczanie, oraz zapewne dźwiękonaśladowczą nazwą pierwszego kawałka na płycie. Na całe szczęście szybko pierwsze wrażenie przepędzone zostało przez lecące z mojego jamnika przyjemne i miłe dla ucha dźwięki. Wrocławski zespół rockowy Prowizorka zafundował nam trzy niezłe piosenki. Nie można jednoznacznie ocenić pod jaki gatunek rocka podpiąć kapelę, gdyż w niektórych momentach jest softowo, a w innych zdecydowanie mocniej. Szczególnie w uszy rzuca się głos Marka Jamiołkowskiego. Jest on oryginalny i bardzo ciekawy. To właśnie dzięki wokalowi Prowizorka wybija się spośród innych bardzo podobnych do siebie kapel rockowych, które nie mają nic szczególnego do zaprezentowania. I właśnie tu niestety uwagę trzeba zwrócić na to, że prócz wokalu, nie ma u Prowizorki niczego szczególnego ciekawego. Utwory są trochę za długie i szablonowe. Podczas średnio ponad czterominutowego utworu, cały czas przewija się przez piosenkę kilka razy jedna melodia pod zwrotkę, jedna pod refren, jedna przygrywka i… nic poza tym. Myślę jednak, że jeżeli zespół trochę popracuje nad swoimi kawałkami, to może staną się wkrótce naprawdę wartościowym bandem, na naszej pełnej tandety scenie muzycznej.
Lista utworóó