Niestety – zacznę od tego słowa specjalnie, ażeby go sukcesywnie rozwijać w coś lepszego… Niestety, ale muszę się zgodzić ze stwierdzeniem autora z drugiego wywiadu w #2 czyli Stillborn. Na koniec pisze że nie będę Was już męczył moimi „szablonowymi” pytaniami. Nie wiem dlaczego tutaj pojawił się cudzysłów, bo istotnie w większości te  pytania takie właśnie są:/. Czyli… jakie były początki, skąd się wzięło logo, kto jest odpowiedzialny za teksty itd. Zagadnienia typowo informacyjne, które każdy może wyczytać np. z płyt prezentowanego zespołu. Przykładów jest niestety wiele w HF#2: Stillborn, Deus Otiosus, Belphegor, Mesmerized, Immense Decay no i cała rubryka „Czarcie Nasienie”. Chociaż w przypadku „Czarciego nasienia”, czyli prezentacji młodych zespołów klonowanie pytań dla każdego wychodzi na dobre. Jest krótko, dzięki czemu na sześciu stronach mamy sześć zespołów. Lepiej, że więcej miejsca jest poświęcona „większym” szyldom.

Pozostając dalej przy tym moim „niestety”, wtórność się utrzymuje przy Bloodwriten ale tutaj już np. pojawiają się różne fronty w odpowiedziach. Wiadomo co trzy głowy to nie jedna. Coś się ruszyło… Podchodząc do nazw pokroju Bloodthirst czy Empheris wiedziałem, że musi być lepiej niż dotychczas. I po części się nie myliłem bo z Bloodthirst czytałem lepsze wywiady ale i tak wypadły z luzem w dupie, klarowniej od poprzedników. Czuć weterana na języku i brud podziemia;) No i pytań wtórnych, ogólnych już jest mniej. Empheris – Ad człowiek encyklopedia. Nawet ciekawe wątki zostały wyciągnięte w tej rozmowie co mi się spodobało i ocena zinacza zaczęła się zmieniać na plus. Wiele można się nauczyć z wypowiedzi Adriana i polecam uważną lekturę wszystkim… nawet autorom wywiadów;) Szczególnie wypowiedź o aktualnej formie polskiego metalu w podziemiu. Tak jak Ad napisał mamy jedną z lepszych scen metalowych na świecie (mowa o undergroundzie)!!! Na końcu zaskoczył mnie pozytywnie SLAV. Bo jeżeli jego muza to powiem krótko i szczerze kupa razy 1000, to w gadce chłop mówi mądrze i rzeczowo, bez owijki! Naprawdę zaciekawiła mnie ta rozmowa i znów spowodowała, że wrażenie na temat HF#2 się poprawiło.

Relacje z koncertów jak najbardziej na tak! Niestety nie są one wywodem autora i dlatego piwo się należy Klockiewiczowi. Recenzje poprawnie, jak należy, raz krótko ale rzeczowo, raz troszkę dłużej. Okładka, namiary pod każdą pozycją. To że się można nie zgadzać z niektórymi opiniami to inna sprawa, wiadomo każdy ma swój gust. Ale jest przesadą pisząc, że Slav najlepiej słucha się późnym wieczorem przy winie czerwonym rozmyślając… grubo! Najśmieszniejsza opinia jaką czytałem o „obscure metalu”. No i trochę za dobre recki, żadnej zjeby, chociaż negatywa… tak ładnie, cukierkowo;) Ja wiem że mamy dobre podziemie ale Slav;) aha sorry już o tym pisałem…

Pochwały za to, że udało się w jednym numerze zebrać takie nazwy jak Bloodthirst, Empheris, Stillborn, Belphegor, Outrage czy Paradox. Do plusów chciałbym zaliczyć też to, że po każdym wywiadzie, recenzji są dokładne adresy, namiary gdzie co i kiedy. Świetna sprawa kiedy po skończonej lekturze chce się rozwinąć dalej temat z danym szyldem.

Oprawa graficzna również bardzo dobra, przejrzysta, z grafiką lecz bez bałaganu.

Największa „bieda” według mnie w tymże zinie to powtarzanie pytań – ale o tym już pisałem wcześniej.​