„Spectral Fear” czyli poprzedni materiał Hegeroth podobał mi się i to bardzo. Liczyłem, że z kolejnym wydawnictwem będzie tak samo, o ile nie lepiej. Niestety tym razem już tak fajnie i miło nie jest. Wiadomym jest, że symfoniczny black metal lata świetności ma dawno za sobą. Do tego jasnym jest, że grając taką muzykę łatwo jest przekroczyć cienką granicę pomiędzy powagą a śmiesznością. O ile na „Spectral Fear” ta granica została bardzo umiejętnie zachowana, o tyle na „Three Emperor’s Triangle” w kilku momentach słucham tego materiału z niemałym zażenowaniem. Po kolei jednak polećmy, co by za dużego chaosu nie wprowadzać. Są na tej płycie momenty, gdy jestem w pełni zadowolony z tego, co wylatuje z moich głośników. Mowa tu o momentach, gdy zespół ogranicza się do czysto black metalowej jazdy i zbytnio nie kombinuje. Co prawda podszywa te momenty klawiszami, ale robią one jedynie tła i w tej roli sprawdzają się wprost idealnie. Czuć wtedy ewidentną moc i taki Hegeroth pasuje mi idealnie. Wiem wtedy za co pochwaliłem ten zespół przy okazji „Spectral Fear”. Wszystko byłoby ok, gdyby kapela skupiła się na takich dźwiękach, ale tak nie jest. Tym razem postanowili panowie trochę pokombinować i niestety nie wyszło to za dobrze. Śmiem nawet stwierdzić, że zamarzyła im się awangarda, ale to niestety trzeba mieć pomysł, a tu go nie słyszę. Te wszystkie plumkające fortepiany, dziwne zabawy z wokalami, czy nawet z lekka rockowa solówka w jednym z utworów, to ewidentne przegięcia. To wszystko się nie trzema kupy. Sprawia wrażenie na siłę doklejonego, tak aby wbić kolec w oko black metalowych purystów. Pewnie to się nawet uda, a że raz wychodzi ciekawie, a raz śmiesznie to już inna para kaloszy. Ewidentnie fantazja tym razem zespół poniosła. Oczywiście, fantazja nie jest niczym złym i dobrze, jak się w muzyce pojawia, ale tym razem to po prostu poszło to wszystko w złym kierunku. Nie jestem w stanie tego materiału w całości zaakceptować. Zaledwie kilka razy poczułem się dobrze w towarzystwie tej płyty, a to zdecydowanie za mało. Miałem spory apetyt i muszę obejść się smakiem. Liczę, że panowie w przyszłości się opamiętają i nie będą dalej szli w tym kierunku. Nie skreślam Hegeroth, ale jestem rozczarowany. Przykro mi bardzo panowie, ale przekombinowaliście i jest po prostu nijako, a w paru momentach śmiesznie. Trochę szkoda, bo potencjał na pewno w tym zespole drzemie. Może następnym razem? No mam taką nadzieję i na pewno sprawdzę, a na razie zapominam o tej płycie dla swojego i waszego dobra.

Wyd. Self released, 2014

Lista utworów:

1. The Kings On Thrones
2. The Enforcer
3. The Slaves of War
4. Breath of The Night
5. Lake of Tears
6. The Mirror
7. Forgotten Place
8. Dancing In The Morgue (bonus track)

Ocena: 5/10

https://www.facebook.com/Hegeroth?fref=ts