Symbiosis/Winterblood – Contemplando la Rotazione Degli Astri Attorno ad un Punto Immobile
(26 lipca 2014, napisał: Pudel)
Po okładce tej kasety, oraz po logówkach tworów tworzących ten split spodziewałem się jakiegoś srogiego blacku rodem z mrocznych lasów pomorza lub Karpat. Tymczasem nic z tego – obydwie formacje tworzą dźwięki z okolic ambientu. Wydawca twierdzi, że jest to dark ambient, ale nie do końca się z tym zgadzam, zwłaszcza w przypadku nagrań Symbiosis. W trzech nagraniach ze strony „A” dominują klawiszowe plamy dźwiękowe, całość snuje się dosyć sennie, ale mimo wszystko nieźle się tego słucha, nie można powiedzieć, że muzyka stoi w miejscu. Użyte brzmienia z jednej strony kojarzą się trochę z dźwiękami, które często robią za soundtrack w filmach dokumentalnych o oceanach itd, z drugiej strony momentami skręca to wszystko w kierunku klimatów, które kojarzyć się mogą z filmową adaptacją „Władcy pierścieni” albo też grami RPG czy… intrami z black metalowych albumów. Nie ma tutaj żadnych sampli czy efektów dźwiękowych, dzięki czemu te nagrania nieźle się sprawdzają jako muzyka lecąca sobie w tle, nie przeszkadzają np. w czytaniu. Dobrze się tego słucha, ale też umówmy się – Brianem Eno to ktoś odpowiedzialny za Symbiosis nie jest.
Wypełniający stronę B Winterblood to troszkę inna bajka, choć styl podobny. Nagrania tego projektu są faktycznie bardziej mroczne, choć może bardziej pasowało by określenie: smutne, posępne. Dźwięki Winterblood powoli wylewają się z głosników, niby niewiele się tutaj dzieje(ilość użytych brzmień delikatnie mówiąc nie powala), ale jakoś potrafi to wciągnąć czy wręcz zahipnotyzować. Choć oczywiście trzeba mieć odpowiedni nastrój, żeby dać się porwać tkaiemu „plumkaniu”. Bo obiektywnie patrząc, jest to monotonne, raczej mało odkrywcze i na przykład na imprezę nadaje się raczej średnio. Reasumując: ta kaseta o przydługawym tytule to wydawnictwo, które może się podobać, zwłaszcza jako „muzyka tła”. Może nie jest to ekstraklasa ambientu, ale całość jest po prostu całkiem niezła. Taśma z tego co widzę jest jeszcze dostępna, więc jeśli lubicie od czasu do czasu odpłynąć w tego typu elektronikę to polecam. Ocenę wystawiam jedną, bo obydwa twory prezentują podobny poziom(może z minimalnym wskazaniem na Winterblood) i dobrze się uzupełniają.
Wyd. Black Death Production, 2012
1. Symbiosis – Sospiri D’Autunno
2. Symbiosis – Bianca
3. Symbiosis – Omphalos
4. Winterblood – Crepuscoli Solitari
5. Winterblood – I Monti Pallidi
6. Winterblood – Samblana
Ocena: +6/10
