Podobno post-metal to gatunek, który powoli wymiera. Niezaprzeczalnym faktem jest, że owy podgatunek metalowego grania wytracił impet i z pewnością nie jest tak ekspansywny jak jeszcze kilka lat temu. Mówienie jednak o zanikaniu jest moim zdaniem przedwczesne. Na przestrzeni ostatnich dwóch lat ukazało się przynajmniej kilka płyt, które udowodniły, że post-metal ma przed sobą ciekawą przyszłość i jeszcze sporo jest tutaj do zagrania. Ostatni album Neurosis, czy też przy zachowaniu odpowiedniej miarki, ostatnie dzieło naszego rodzimego Blindead udowodniły to w zupełności. Tymczasem po kilku latach fonograficznej ciszy powraca Cult of Luna. I tutaj mam do Was pytanie. Czy już na początku roku może ukazać się album, który spokojnie wygra we wszelkich podsumowaniach? Sami sobie odpowiedzcie, ale ja po prostu wiem, że "Vertikal" na koniec roku wszędzie będzie wysoko. Nie może być inaczej. Dlaczego? Bo Cult of Luna powróciła z materiałem, który jest wprost perfekcyjny. Tutaj wszystko zgadza się jak ta lala. Od samego początku każdy dźwięk wypełniający poszczególne kompozycje poraża. Dawno nie słyszałem tak dopracowanego albumu, w którym nic nie byłoby przypadkowe. Wszystko zagrane z zegarmistrzowską precyzją, idealnie stopniowane napięcia i mnóstwo smaczków, które momentalnie wciągają w ten album i nie pozwalają się od niego uwolnić. Nie ważne, czy mowa tu o miażdżących dźwiękiem pasażach, czy też o fragmentach gdy melancholia wychodzi na pierwszy plan. Zespół poświęcił tym razem album miastu i to doskonale słychać. Jest tu mechaniczność ("Synchronicity" pod tym względem miażdży wszystko), pozorny ład, który skrywa jednak w sobie miejsce na chwilę zastanowienia, jak również miejsca gdzie lepiej w nocy nie chodzić. Znakomicie ten klimat podbarwia rytm, który na tym albumie wydaje się najważniejszy. Jego precyzyjnie odmierzone takty potrafią zachwycić, a za razem powodują, że człowiek wpada w swoisty trans, który kończy się wraz z wybrzmieniem ostatniego dźwięku "Vertikal". Gdy dodać do tego świetnie wplecione w całość dźwięki niekoniecznie pochodzenia metalowego album ten nabiera wprost futurystycznego wymiaru. "Vicarious Redemption" czy np. "The Sweep" momentalnie przenoszą w świat wykreowany choćby w kultowym "Terminatorze". Jak dobrze wiadomo, to wcale nie są przyjazne miejsca, a mimo to przyciągają. Tak właśnie jest z tym albumem. On przyciąga do siebie jak magnes. Może mniej tutaj wpadających w ucho melodii, ale kogo to obchodzi, gdy ma się do czynienia z takim monolitem. Gdy idąc krok po kroku nie wiadomo, co czeka za rogiem. Album ten odkrywa wszystkie swoje karty słuchany w nocy na słuchawkach. Wprost niesamowite przeżycia funduje wtedy. Słucham "Vertikal" już sporo czasu, a ciągle mi się nie nudzi. Jak w takim wypadku mówić o zamieraniu post-metalu? Z takimi dziełami, jak najnowszy wypiek Cult of Luna ma on przed sobą lata prosperity. Album kompletny pod każdym względem.
Lista utworłó
1. The one
2. I: The Weapon
3. Vicarious Redemption
4. The Sweep
5. Synchronicity
6. Mute Departure
7. Disharmonia
8. In Awe Of
9. Passing Through
Ocena: 10/10