To co od ładnych kilku już lat serwuje nam ekipa Atmo, to przede wszystkim godna podziwu regularność. I tak mamy tutaj solidny, ładnie wyglądający skład, średnio jeden numer na rok, składający się z około 60-64 stron oraz przede wszystkim sporo rzetelnie przygotowanych tekstów. Jedni ich lubią, inni nie bardzo (za zbytnie odejście w kierunku „oficjalności”), ale szanować ich po prostu trzeba. Ilość lat na scenie, liczba wydanych numerów i przede wszystkim stale wysoki poziom po prostu muszą robić wrażenie. Numerem 17 ekipa Atmo pokazuje, że robi cały czas swoje i nie zamierza iść na żadne kompromisy, aby zrobić komuś ‘dobrze’. Ja jak zwykle zassałem ten numer od deski do deski w kilka wieczorów. Jedne wywiadziory interesowały mnie mniej, inne bardziej, ale to głównie dlatego, że rozrzut stylistyczny przepytywanych zespołów jest tutaj dość spory. Mnie najbardziej siadły rozmówki z kapelami z kręgu death/thrash czyli Hate, Trauma, Neolith czy Chain Reaction, ale znakomicie czytało się również wywiady z Cronosem i Leszkiem (Thrashing Madness Prod., Holy Death). Bardzo interesująca jest także rozmowa z Billem Hale, który jest muzycznym fotografem i trzy dekady temu dokumentował początki pewnego amerykańskiego zespołu na „M”. Oprócz tego są oczywiście recenzje i relacje z koncertów, ale mamy tutaj także dość spory artykuł Mateusza Wabika o życiu i filozofii Nietzschego. Tych, którzy czytali poprzednie numery namawiac chyba nie trzeba…