Ale to fajne. Debiutancka EPka Wlochów z Ireful przynosi nieco ponad dwadzieścia minut thrash metalu. Takiego po prostu thrashowego thrashu, zagranego z thrashową energią, zgodnie z thrashowymi standardami i nie wychylającego się poza thrashowe schematy. Na co w warunkach normalnych pewnie i bym pomarudził, ale czwórka muzyków (najstarszych dwóch dobija do czterdziestki, śpiewający basista nie ma jeszcze ćwierci wieku) gra tu z taka energią i zaangażowaniem, że w swojej nieskończonej łaskawości przymknę oko na bliska zeru oryginalność tej muzyki. Jest po prostu zadziornie, szybko i do przodu. Są chóralne pokrzywiania jak w Exodus, jest energia jak w Hirax czy Testament, no i przede wszystkim mknie to bez opamiętania do przodu, z duża energią, ale też konieczną w tej muzie no może nie przebojowością, ale jakąś taką naturalną lekkością. Ta płyta jest jak zwykłe, dobre, jasne lane piwo wypite w ogródku na upale – fani poczwórnie chmielonych ip srip z browaru Koczkodan będą marudzić, no ale wiadomo że czasem nie ma nic lepszego od właśnie takich prostych, sprawdzonych rozwiązań. Zwłaszcza, że ten muzyczny „browar” uwarzony został bardzo przyzwoicie – ani do wykonania, ani do brzmienia przyczepić się nie sposób. Oczywiście wszystko to już było, riffy czy solówki co chwila się z czymś kojarzą, ale panowie poukładali to tak, że dobrze się tego słucha, jakby grała po prostu jakaś stara kapela wyciągnięta z bryły lodu, nie jak grupa rekonstrukcyjna odtwarzająca zamach na papieża w Ostrowie. Może pełny album z takim graniem by już troszkę mulił, ale te 23 minuty robią jak najlepsze wrażenie. Cóż, trzeba się pogodzić z tym, że klasycy thrashu powoli zbliżają się już do emerytury, zaś taki Ireful może jeszcze wiele lat pograć. Myślę, że z pożytkiem dla słuchaczy.

Wyd. Defense records/Mythrone promotion, 2021

Lista utworów:

1. Panzerschreck

2. Fear and loathing on U-96

3. Sicko’s short fuse

4. Rusty nail

5. The walls of madness

Ocena: +7/10

https://www.facebook.com/irefulthrash