Muzyka instrumentalna to trudna materia. Bardzo łatwo w takiej formie popaść w tanie efekciarstwo, które z dobrą muzyką nie będzie miało za wiele wspólnego. No chyba, że jest w tym zawarta jakaś spójna myśl, to wtedy jest zupełnie inaczej. Jak jest w przypadku Draw Me A Sheep? Jest całkiem dobrze. Wyraźnie słychać, że muzycy tego ansamblu w pierwszej kolejności stawiają na kompozycję samą w sobie. Płynie to wszystko bardzo zgrabnie, na tyle zgrabnie, że można się przy tej muzyce bardzo przyjemnie zawiesić i oderwać chociaż na chwilkę od codzienności. Nie jest to jednak muzyka, która może jedynie robić za tło do codziennych czynności. Dzieje się tu całkiem sporo, a paleta barw jest naprawdę szeroka. Draw Me A Sheep czerpie z naprawdę różnych rejonów, ale potrafi to wszystko na tyle zgrabnie połączyć, że nie ma się nawet przez moment wrażenia, że coś jest tu doklejone na siłę. Nieważne, czy mówimy tu o efektownych solówkach, czy też o fragmentach, gdy perkusja sadzi blastami. Każda kompozycja jest gruntownie przemyślana, ale nie jest to z pewnością muzyka pozbawiona pewnej dozy improwizatorstwa. Choć na pierwszy rzut oka wydaje się, że zaplanowane jest tu wszystko od początku do końca, to po dłuższym obcowaniu z „Premier Pas” nabieram coraz większego przekonania, że oto w kilku momentach francuscy muzycy dali się ponieść fantazji i absolutnie niczym się nie ograniczali. Poraża mnie dojrzałość kompozytorska członków tego zespołu. Korzystając z tak skrajnie odległych od siebie elementów, udało im się stworzyć z tego kopozycje, które są w stanie udowodnić, że Draw Me A Sheep jest zespołem bardzo świadomym swoich celów, które chcą za pomocą prezentowanej muzyki osiągnąć. Umiejętnie wciągają w swój mały światek, który iskrzy się przeróżnymi dźwiękami, ale jednocześnie udowadniają, że gdy tylko ma się pomysł na muzykę instrumentalną, to jest ona w stanie przekonać do siebie nawet największych oporniaków. Nie gwarantuję, że każdy z was się przekona do tego materiału, ale nie będę wam też odradzał z nim kontaktu. Wystarczy mieć trochę otwartą głowę i już można się za ten materiał brać. Słuchania jest tu na naprawdę długie posiedzenia, a i to nie gwarantuje, że wyłapiecie wszelkie smaczki, których jest tu od groma i ciut ciut. „Premier Pas” to płyta, którą bezwzględnie warto poznać, nawet jeśli nie jest się fanem instrumentalnych dźwięków. Rozczarowania nie będzie, a coś czuję, że paru ludzi może być tą muzyką zachwyconych. Ja może nie jestem totalnie zachwycony, ale zostałem bardzo przyjemnie zaskoczony, co już samo w sobie świadczy dobrze o tym albumie. Spróbujcie, czy i wam uda się znaleźć tu coś dla siebie. Polecam.

Wyd. własne, 2015

Lista utworów:
1. Bienvenue
2. Twist and Icecream
3. Uncle Hillbilly
4. Sea Moon
5. The Last Floor
6. Behind The Door
7. Old Coffee Bar
8. Westward Crossing

Ocena: 8/10

https://web.facebook.com/DMASband/timeline