Gdyby nie progmetalowa przeszłość Kevina Moore’a jako klawiszowca Dream Theater, czy ktoś z amatorów cięższych brzmień siągnąłby po płytę Chroma Key? Odpowiedź brzmi: najprawdopodobniej nie. Muzyka na opisywanym przez mnie albumie niemal całkowicie odbiega od tego, co prezentował on razem z DT (właściwie tylko w "Space-Dyed Vest" z "Awake" możnaby dopatrzyć się zmian w muzycznych preferencjach wspomnianego muzyka).
Muzyki "YGN" nie da oprawić się w ramy żadnego stylu w taki sposób tak, by nie spłycić jej jakimikolwiek słowami. Całość wypełniają klawisze i głos Moore’a, "rozmyta" gitara w rękach Davida Iscove’a oraz subtelna elektronika.
Wszystko to zmieszane w ten sposób tworzy dość atmosferyczną całość, miłą dla ucha zmęczonego ciągłym słuchaniem gitarowych popisów, i chwilą wytchnienia między kilknasto-, a nawet i kilkudziesięciominutowymi suitami. Moore funduje nierazcałkiem "kosmiczne" brzmienia znawiązaniami do jazzu, a nawet trip-hpu i ambientu. Nie uświadczymy technicznych wyskoków żadnego z instrumentów, nacisk położony został na stonowane brzmienie. Na dłuższy czas zapadają w pamięć melodie "Another Permanent Address" i "Astronaut Down". Reszta w zasadzie zlewa się w jedno. Ani to wada, ani zaleta…
"You Go Now" kończy się po 39 minutach. Z jednej strony to mało, z drugiej – większa ilość byłaby już prawdopodobnie nudnawa. Zarzucam trochę monotonii: jest w tych dźwiękach pewna logika, ale wartoby było ją od czasu do czasu lekko nagiąć. Kevin Moore jest muzykiem ambitnym, doceniam go za odwagę pójścia w swoją stronę – prawdopodobnie grając dalej w Dream Theater odniósłby większy sukces niż jako Chroma Key. Nie jestem jednak do końca przekonana, czy taka muzykajest szczytem jego ambicji. Ciągle mam cichą nadzieję, że jeszcze kiedyś nagra coś cięższego, progrockowego.
Lista utworóó
1. Get back In The car
2. Another Permanent Address
3. Nice To know
4. Lunar
5. When You Drive
6. Subway
7. Please Hang Up
8. Astronaut Down
9. You Go Now
Ocena: -7/10