Taką mamy obecnie sytuację, że do łask nam wrócił szwedzki death metal. Co jakiś czas powraca nam moda na jakiś konkretny podgatunek metalu, który dekadę (lub więcej) wcześniej święcił triumfy na scenie międzynarodowej. Dziś jak grzyby po deszczu wyrastają kapele, chcące grać bardziej szwedzko niż sami Szwedzi. Młodzieniaszki, których podczas nagrywania „Where No Life Dwells” jeszcze nie było na świecie, starają się być bardziej old skulowi niż kapcie własnej babki. OK., fajnie że młodzież się edukuje muzycznie, że inspiruje się najlepszymi wzorcami… ale nie mogę oprzeć się wrażeniu, że moda jak to moda, przeminie w ciągu najbliższych kilku lat a na topie znajdzie się znowu coś innego, jakieś inne retro granie. Dlaczego o tym wszystkim piszę? Bo wydaje mi się, że taki Incarnated stoi w całkowitej opozycji to wszystkich tego typu koniunkturalnych zagrywek. Oni po prostu nie oglądają się na nikogo, co jakiś czas wydają kolejny materiał (szkoda że tak rzadko!) i za każdym razem jest to muza do bólu autentyczna. Ich najnowsze dzieło „Try Before Die” to album który, krótko mówiąc, kasuje już na wstępie 99% wszystkich tych nowomodnych, sezonowych kapel. Panie i panowie tak się właśnie gra szwedzki death metal. I to death metal maksymalnie brutalny, wkurwiony i pełen energii. Owszem, jest też odpowiednia ilość chwytliwych, typowo szwedzkich zagrywek, ale grindowe wpływy Pierścienia (wiadomo o jakie kapele chodzi) są tutaj także doskonale słyszalne. Gitary sypią takim gruzem, że flaki wywraca do góry nogami, a linie perkusji – usiane blastem i niesamowitymi przejściami to miód na moje uszy. Po prostu maszynka do mięsa! Aż mnie skręca na myśl, że na kolejny materiał znowu przyjdzie mi tak długo czekać… Oby nie!

Wyd. Selfmadegod Records, 2014

Lista utworów:

1. Zombieland
2. Second Side (out of mind)
3. Dead Eyes See Nothing
4. My Brother Cain
5. Full of Victims
6. Death Machine
7. Grave Is Where Your Heart Is
8. Bloody Hands
9. Madness

Ocena: -9/10

https://www.facebook.com/INCARNATED.poland