BIOGRAFIA

Historia jakich wiele. W ’94 wszyscy gdzieś tam graliśmy, rozrzuceni po różnych, mniej lub bardziej znanych kapelach. Taki na przykład Mirosław Cichos (gitara) nagrał kilka płyt z formacjš Necrophobic, Free Men, a także jako muzyk sesyjny z jakimiś dziwacznymi projektami. Albo, dla innego przykładu, Marek Kamiński (bębny, gary, instrumenty perkusyjne – zwał jak zwał) działał w zespole Mash, później Necrophobic. Najważniejsze jednak, że Artur Spyra ( tzw. wokalista) i Wiesław Krauze (gitbass) tworzyli większość bandu punkowego Wesołe Linoleum. I tutaj zaczyna się właściwa historia m:. Arturro i Wiesław postanowili zwerbować do studia Pana Mirka – i tak już zostało (nazwa kapeli się zmieniła na nieco bardziej dramatyczną: Niemy Krzyk). Wiadomo, z perkusistami jakoś tak już jest, że zawsze są z nimi kłopoty. Przewinęło się ich z dziesięciu – w końcu Marek postanowił, że to co zespół wówczas grał, może mu się przy odrobinie dobrej woli spodobać. Ostatecznie postanowiono do kogoś zadzwonić – wybór padł na Doktora Śmierć (gitara) – i zapytać, czy by może tak przypadkiem nie pograł. Pograł. Zgodnie z logiką tego procesu zmieniła się nazwa kapeli. Tak właśnie narodził się mateo colon. Ostateczny i skrystalizowany i dojrzały (chyba, że zajdą jakieś zmiany)

Muzyka ewoluowała wraz z pojawianiem się coraz to nowych negatywnych obszarów elementu: od fascynacji Toy Dolls, przez nieśmiałe próby zmetalizowania tego, po to co gramy dzisiaj. To co proponujemy na koncertach jest wynikiem zderzenia, kompilacji naszych preferencji, naszego podejścia do zjawiska muzyki jako takiej. Czad, napierdalanka, żywioł, trash, core, gwrdph:y, troche bluesa i reagge dla rozluźnienia – dojrzeliśmy do własnej muzy. Tak to właśnie wygląda.

Aha, jeszcze teksty. Jako, że nie zawsze forma ich ekspresji pozwala na interpretację treści, warto wiedzieć o czym śpiewamy. Otóż o różnych rzeczach i zjawiskach (oczywiście istotnym elementem jest śmierć w różnych aspektach).

OFICJALNA STRONA

www.mateocolon.prv.pl