Pamiętacie na pewno Rzeszowską Misterię? Jeśli tak to pamiętacie też Mańka, który w tamtym zespole odpowiadał za wokale i partie gitar… To właśnie on jest trzonem Halucynogen, czyli formacji, która istnieje już kilka lat, ale dopiero teraz częstuje nas pełnoczasowym debiutem. Zacznijmy może od tego, że chłopaki trafili z premierą tej płyty idealnie w czas pandemii. Teraz „Zaraza”, wcześniej mieli też demko „Virus”, proroki jakieś, czy coś?

Muzycznie Halucynogen nie jest tak prosty do sklasyfikowania, choć generalnie porusza się gdzieś na obrzeżach death i thrash metalu. Mamy tu granie, które w głównej mierze opiera się na ciężarze i tzw. grooovie. Oczywiście agresji i brutalności też tu trochę znajdziemy, ale to nie one są głównymi wyznacznikami tej płyty. Znajdziemy tu za to naprawdę sporo dobrych, bujających riffów przy których głowa sama się kiwa. Dużo jest zwolnień, walcowatych pasaży, są też jednak szybkie i dynamiczne motywy, jak chociażby w utworach „Kłamca” czy „Nienawiść”. Słychać doskonale, że muzyka tworzona była przez osoby już doświadczone, i obeznane z tematem. Niektóre aranże i zagrywki są nieźle pokręcone, ale też nie ma tu jakiegoś „na siłę” epatowania techniką i umiejętnościami. Dużo jest ciekawych gitarowych czy perkusyjnych zagrywek, które jednak są umiejętnie powplatane w regularny trzon utworu. Wszystko to brzmi dość świeżo i nowocześnie. Na pewno jakaś w tym zasługa bardzo dobrego i dopieszczonego brzmienia. Każde uderzenie w strunę, czy talerz są tutaj doskonale słyszalne. Na szczęście materiał ten nie został przy tym wykastrowany z odpowiedniej mocy (co się często zdarza przy wygłaskanych produkcjach), brzmi wiec naprawdę potężnie.

Dobre słowo należy się też Mańkowi za wokale… Że gość potrafi konkretnie zaryczeć to już od dawna było wiadome, ten materiał po prostu to potwierdza. Podoba mi się przede wszystkim duża różnorodność – krzyki, głębokie growle, jakieś wściekłe skandowania a wszystko to jeszcze fajnie na siebie ponakładane. Co ciekawe teksty mamy tu chyba w całości w języku polskim, a obracają się one głównie w tematyce społeczno-politycznej. Plus należy się także za sama formę wydania tego krążka. Wprawdzie jest to digipack, a tych jakoś nie lubię, ale ten akurat jest całkiem schludny. Bardzo fajnie wyszła też wkładka, pełna dobrych, utrzymanych w specyficznym klimacie grafik. Jedyne do czego mógłbym się tutaj przyczepić to czas trwania tej płyty. Dostajemy tu bowiem 13 kawałków, trwających razem niespełna 50 minut, co moim zdaniem jest chyba zbyt dużą dawką. Trochę cierpi na tym dynamika całości, przynajmniej w moim odczuciu. Tak czy inaczej jest to naprawdę solidny debiut i mam nadzieję, że Halucynogen cos jeszcze w przyszłości nagra…

Wyd. self-released, 2020

Lista utworów:

1. Trupi
2. Psychoza
3. Negatyw
4. Zabójca
5. Kłamca
6. Upadły
7. Prorok
8. Intro
9. Nienawiść
10. Terror
11. Obcy
12. Rzeźnik
13. Martwy

Ocena: -8/10

https://www.facebook.com/halucynogen/