Jest to moja pierwsza recka, która znajdzie się na stronie El Prezesso. Nie jest to szczyt obiektywnej krytyki na wysokim poziomie, ale od czegoś trzeba zacząć.
Płyta tej szwedzkiej grupy oscyluje w klimatach death metalowego, melodyjnego grania. „Projector” zaczyna się, wprowadzającym klimat melancholii i spokoju, kawałkiem FreeCard. Po chwili odczujemy prawdziwy oblicze tej płyty, a to za sprawą „Therein”( Zdecydowanie moim ulubionym kawałkiem z tej płyty). Gitary nieskomplikowane, ale bardzo wyraźne. Cieżki wokal Mikaela Stanne w refrenie przeradza się w pełen natchnienia charakterystyczny głos, wywołujący pozytywne wrażenia. Na uwagę zasługuje perfekcyjne dobranie proporcji nagłośnienia. Perkusja nie koliduje z gitarą, wszystko brzmi po prostu świetnie. Gdy wydaje się, że po tak dogranym kawałku nie usłyszymy już nic zachwycającego na tej płycie, czeka nas miłe zaskoczenie, to z powodu „Undo Control”. Ten utwór jest mieszanką harmonijnego kobiecego głosu wymieszanego w refrenach z growlingiem Mikaela. Kawałek składa się z trzech partii. Pierwsza pozwala na zamyślenie się w otchłani iście anielskiego głosu, aby następnie wybić się z transu dzięki refrenowi śpiewnemu oczywiście ciężką oktawą.
I oto nadchodzi czas na balladę. Zdecydowanie takim kawałkiem jest „Auctioned”. Ujmująca głębia głosu, miodne gitary, no i ta perkusja (Anders Jivarp pokazuje klasę). Nie można zapominać o Martinie Brandstrom’ie – instrumenty klawiszowe – który uzupełnia i tak już świetny klimat.
Kolejny utwór „To a Bitter Halt” utrzymany jest w bardziej ciężkim stylu. I wtedy właśnie muza ta powoduje zaskoczenie trybów naszych zwojów mózgowych :)) Po przesłuchaniu tego utworu nie można już myśleć o niczym innym jak tylko o tym co będzie dalej. A może być już tylko lepiej.
Przewidywania się sprawdzają. Kawałki stają się coraz bardziej energiczne. Przykładem jest „The Sun Fired Blanks” słychać w nim już porządne, w miarę szybkie riffy, perkusja zdecydowanie się rozruszała. Moment wyciszenia i znowu kawałek wraca do początkowego tempa.
Wydawało by się iż kolejne utwory będą przechodzić w coraz to cięższe kompozycje. A jednak nie. „Nether Novas” daje tego pełen przykład. Świetny kawałek, dość ciekawie zaaranżowany i gitarowo, jak i wokalnie, zachowany w klimacie poprzednich utworów. „Day to End” jest stricte spokojną balladą pełną patosu, a wręcz koturnowości. Nic dodać nic ująć. Można wspomnieć o ciekawie wykorzystanym syntetyzatorze. Po chwili wyciszenia ot zabrzmi „Dobermann”. Zaskakujący rytmiką i szybkością w stosunku do całej płyty. Naprawdę odjechana struktura muzyczna. Po głębszej analizie tego kawałka stwierdzam iż trochę się nad nim chłopcy napracowali :).
I oto przyszedł czas na ostatnią kompozycję „On Your Time”. Jak w poprzednich kawałkach już wiemy czego możemy się spodziewać. Ostre wejście, znacznie wolniejszy refren. Kawałek przyciąga uwagę, ale nie zachwyca. Po tylu utworach znamy już klimat panujący na tej płycie.
Nie jest to materiał zwalający z nóg, ale warty polecenia. Każdy kto lubi posłuchać melodyjnego death’a powinien sięgnąć po ten krążek.
Recenzja tej płyty jest osobistą oceną związaną bezpośrednio z moją dziwną osobą :)
Może w przyszłości uda się wyskrobać kolejne, trochę lepsze i mniej prymitywne :P

Lutek

Lista utworóó
1. FreeCard
2. ThereIn
3. UnDo Control
4. Auctioned
5. To A Bitter Halt
6. The Sun Fired Blanks
7. Nether Novas
8. Day To End
9. Dobermann
10. On your time